De zure mandarijn is net een ijskonijn,
men bijt zijn tanden stuk op spijt.

Wat vindt de man in de straat ervan,
als hij straks wandelt in onhandigheid?

Wie vierde, liet zich niet zien
op het feestje, verliet voortijdig

en met veel kabaal de feestzaal,
haalde herinneringen op aan haat-

zaaien en warme vijandschap?
Ook lust men wel de pap, het kaf,

de onvermijdelijke dijenkletsers,
de dronken ooms en de gewone

toverwoorden, waarvan de fletse
overblijfselen nog unverfroren nahijgen,

hand- en-spandiensten verrichtend
voor een perfide lynchpartij.

 

[Maart 2017]